Uskoro potpisivanje Memoranduma

Intervju: Senad Perazić, predsjednik KC „Rumija“ – Čikago

Na inicijativu nasih iseljenika pori­jeklom iz Bara, tačnije sa područja Mrkojevića, 1995 godine u skladu sa do­maćim propisima osnovan je Kulturni Centar „Rumija“ u Čikagu. Ubrzo nakon osnivanja kupljen je i objekat koji se i da­nas koristi za razne aktivnosti jednog od najorganizovanijih i najbrojnijih udruže­nja koja okupljaju našu dijasporu na teri­toriji Sjeverne Amerike. Naš sagovornik je predsjednik Kulturnog centra Rumija, Senad Perazić.

Koje su to aktivnosti kojima se bavi Kul­turni centar Rumija ?

Osnovni razlog osnivanja Centra je stva­ranje mogućnosti da se iseljenici iz Bara mogu okupljati, družiti i sprovoditi ra­zličite aktivnosti, a sve u cilju njegovanja tradicije, običaja i kulture rodnog kraja i naše domovine Crne Gore. Upravni odbor Centra svake godine donosi program ak­tivnosti koji obuhvata programe zabavnog i sportskog karaktera. Nekad su to pro­grami

kulturnih stvaralaca iz Crne Gore, povremeno su zabavne večeri povodom odredjenih praznika, zabavne večeri za djecu (upravo se odrzao Halloween par­ty za najmladje), teeneger party, turnir u šahu, stonom tenisu. Organizovali smo i školu crnogorskog jezika. Ranije je bila i radio stanica koja je, nažalost ukinuta zbog razvoja interneta i mogućnosti sluša­nja radio stanica iz CG…Značajno je istaći da je Centar otvoren svakog četvrtka i pet­ka, dok se programi organizuju subotom.

Koliko je Kulturni centar otvoren za Mrkojeviće iz domovine da se predstave, da naprave konekciju dijaspore i matič­nog kraja?

Kulturni Centar je osnovan, a i po Statutu, okuplja iseljenike iz Bara čija velika većina dolazi iz Mrkojevića, što predstavlja ogro­mnu mogućnost za njihovo predstavljanje i most povezivanaj sa rodnim krajem. Kul­turni centar je veoma zainteresovan i otvo­ren za predstavljanje umjetnika i stvarala­ca iz Mrkojevića, kao i cijele Crne Gore, i sigurno je jak oslonac za održavanje veza naše dijaspore sa matičnim krajem. Tako je bilo do sada, a siguran sam, biće i ubu­duće.

Za višedecenijsko pregnuće u pomaga­nju zavičaju, članovi KC “Rumija”, li­stom Mrkojevići, dobili su priznanje i od svoje države matice, na manifestaciji „Dani dijaspore – iseljenika” pripala im je nagrada za dobročinstvo. Što ta nagra­da znači za vas?

Nagradu posmatramo kao priznanje za višegodišnji doprinos pomaganju i dona­cijama za razvoj rodnog kraja i naše do­movine uopšte, ali ujedno i kao obavezu za dalje aktivnosti koje će doprinijeti unapri­jedjenju uslova zivota u Mrkojevićima, jer redovno posjećujemo i neraskidivo smo vezani za svoj kraj.

Kakava je saradnja sa drugim crnogor­skim asocijacijama u SAD?

Veoma smo otvoreni i zaintresovani za saradnju sa drugim udruženjima iz Crne Gore na području SAD-a, i u dosadašnjem periodu, najčešće smo saradjivali sa udru­ženjima iz Njujorka, bilo organizovanjem sportskih, zabavnih ili kulturnih manife­stacija i dogadjaja.

Koliko ste moćni da se pokrenu aktiv­nosti u rodnom kraju na značajnim in­frstukturnim projektima poput puta i školske dvorane?

Kulturni centar Rumija je prošle godine, pa i ove će, ugostio Predsjednika Opštine Bar, predstavnike Uprave za dijasporu i Generalnog konzulata, kada je razgovara­no o odredjenim infrastrukturnim projek­tima, podvlačeći potrebu modernizacije starog puta Bar-Ulcinj kroz Mrkojeviće, elektrifikacije sela, što je i rezultiralo izvo­đenjem odredjenih radova na terenu, dok se za putni pravac, koji je regionalnog ka­raktera, mora uraditi ozbiljniji projekat. U međuvremenu, pokrenuli smo i inicijativu za izgradnju sporstke sale u okviru Osnov­ne škole u Pečuricama, što je naišlo na po­dršku Ministarstva prosvjete i Opštine Bar, i nadam se, da će se na narednom sastan­ku potpisati Memorandum o saradnji na­šeg Centra i navedenih institucija, u cilju realizacije ovog značajnog projekta. To bi, ujedno, bila i još jedna potvrda koliko ma­tična država cijeni naš dosadašnji dopri­nos i koliko je zainteresovana za saradnju sa iseljenicima-dijsporom, u što, na osno­vu ukupnih utisaka i saznanja o opredjelje­nju Vlade i Opštine, nikako ne sumnjam.

Koliko su naši ljudi iz dijaspore zainte­resovani da ulažu u rodni kraj ili se to samo odnosi na sporadične slučajeve po­moći pojedinim porodicima ili eventual­no nekim infrastrukturnim objektima ?

Neraskidiva je veza naših ljudi sa rodnim krajem koji to potvrđuju ulaganjem zna­čajnih sredstava, ne samo u izgradnju po­rodičnih kuća i imanja, nego i u privrednim aktivnostima(radi se o manjim hotelima, ugostiteljskim objektima). Zašto to nije u većem obimu, ne zavisi samo od nas, nego i od onih koji bi trebali da osmišljavaju odre­djene projekte koji bi bili interesantni našim uspješnijim i ekonomski moćnijim članovi­ma. Za dobro osmišljene i ozbiljne projekte, manjeg obima, siguran sam, bilo bi dosta zainteresovanih investitora, ne samo iz di­jaspore, nego i njihovih američkih partnera.

Please follow and like us: