Kako su Mrkojevići Vodu spasili
IZVOR: BARINFO, AUTOR: ŽELJKO MILOVIĆ
U dvadesetprvom izdanju emisije “Priče s Baranima” Radio Bara, Čedo Ratković (86), bivši predsjednik Opštine Bar i direktor najvećeg trgovačkog giganta južne Crne Gore, preduzeća “Izbor”, filigranski precizno je, kroz priče o poslijeratnim dešavanjima, usponu preduzeća na čijem je čelu bio dvije decenije i izgradnji najvažnijih infrastrukturnih objekata na Topolici, rekonstruisao razvoj Bara od Drugog svjetskog rata do devedesetih godina XX vijeka.
Čedo Ratković, *foto: BARINFO
Pored gore navedenih priča jedna od tema je bila Mrkovska voda.
Veliki broj starijih Mrkojevića zna da su zalaganjem Čeda Ratkovića sačuvani izvori u ovom kraju.
“Kajnak je rađen 1971, Zaljevo šezdesetih… Kad je uzeta voda iz Zaljeva i sprovedena do Luke i Pristana, to naselje je propadalo bez dovoljne količine vode, voćke po kojima je bilo poznato osušene su. Kada sam došao za predsjednika Opštine, 1984, vode je bilo sve manje zbog velikog priliva stanovništa. Prethodna opštinska vlast je namjeravala da uzme vodu iz Mrkojevića i Dobre Vode i sprovede je ka Topolici, pa su išli da ih ubjeđuju kako će voda cijevima ići samo zimi, a ljeti neće da bi imali da tope, na šta im je jedan stari Mrkojević rekao: ‘Ne znam da se ko digao kad je ukopan, a vi ‘oćete da ukopate tu našu vodu’. Za Mrkojeviće je to bilo ‘biti ili ne biti’, ali vidjevši što je od Zaljeva ostalo, nisam dao da se to uradi. Pozvao sam Jova Pavićevića i Miloša Šuštera i predložio da nađemo vodu u Orahovo polje. Imali smo sreću da direktor željeznice bude Drago Vučinić, koji je dozvolio da prođemo cijevima kroz tunel Sozinu. Najveći teret je ponio Miloš Šušter, izuzetno sposoban čovjek”.
